Nice 22. januar 1892:

Jeg gik bortover veien med to venner solen gik ned Jeg følte som et pust av vemod Himmelen ble plutselig blodig rød Jeg stanset, lænede meg til gjerdet mat til døden så ut over de flammende skyerne som blod og sværd over den blåsvarte fjord og by Mine venner gik videre jeg sto der skjælvende av angst og følte et stort uendelig skrik gjennom naturen.

Vrij naar de tekst op dbnl:

Ik ging over de weg met twee vrienden zon ging neer Ik voelde me een zucht van weemoed. De hemel werd plotseling bloedrood Ik stond stil, leunde mij aan, moe tot de dood zo, vanuit de vlammende lucht als bloed en zwaard over het blauwzwarte fjord en de stad Mijn vrienden gingen verder ik bleef achter sidderend van angst en voelde de oneindige schreeuw in de natuur.
Image of painting: Skrik, Edvard Munch

Munch laget bildet etter en angstfylt naturopplevelse da han gikk fra Ekeberg i Oslo ( wikipedia Skrik [no] )